Vijfentwintig jaar lang heb ik technologieprojecten zien stranden op de mensen, niet de techniek.
Meer dan de helft van die 25 jaar doorgebracht met kijken hoe goede projecten braken op de mensen eromheen, niet op het product. Dat is de lijn die loopt door alles wat ik doe — op het podium, in adviesgesprekken en in de collegezaal.
Ik begon in de software. Enterprise-architectuur, vroeg internet, systemen die ook echt draaiden. Na verloop van tijd verschoof de vraag die me het meest bezighield: waarom veranderen die systemen eigenlijk zo weinig? Ik bleef steeds in hetzelfde gesprek eindigen — niet over de techniek, maar over de mensen die besloten of ze er iets mee gingen doen.
Ik heb bedrijven opgericht en geleid in Nederland, Marokko, Saoedi-Arabië en Amerika: OS Websolutions, Global NT Development, nabir.ai, JOTIQ en LTC AI. Elk bedrijf leerde me iets wat het vorige niet deed. De meest consistente les: een strategie is pas geloofwaardig als ze de echte wrijving van teams, prikkels en timing overleeft. Niet als concept, maar in de uitvoering.
Op het podium spreek ik over AI, vertrouwen, governance en wat organisaties er werkelijk van weerhoudt om technologie echt te laten landen. Niet als criticus. Als iemand die die fouten zelf heeft gemaakt en ze bij anderen heeft zien maken, en denkt dat de eerlijke versie van die verhalen meer waard is dan de gepolijste.
Het advies- en coachingwerk volgt dezelfde logica. De vraag die ik steeds stel: wat is het echte menselijke probleem achter het technische probleem? Die vraag herdefinieert de meeste opdrachten die ik aanneem.
Ik geef ook les — Artificial Intelligence en de Psychologie van Ondernemerschap op universitair niveau. Ik schreef de syllabus Psychologie van Ondernemerschap voor masterstudenten IT-engineering en ontwikkelde een AI-programma voor Urban Design Architects. Lesgeven doet iets wat het podium niet doet: als je iets niet helder genoeg kunt uitleggen aan studenten, heb je het waarschijnlijk zelf nog niet helder begrepen.
Ik werk in het Nederlands, Engels, Frans en Arabisch, voor publieken in Europa en de MENA-regio. Directiekamers, technische teams, academische settings, gemengde groepen — ik vind de juiste toon en ga van daaruit.